Termin powstał z połączenia słów situation (sytuacja) i relationship (związek). Oznacza relację romantyczną lub seksualną, która wykracza poza przypadkowe spotkania, ale nie spełnia kryteriów związku – zwłaszcza pod względem trwałości, lojalności, zaangażowania czy wzajemnych zobowiązań. W badaniach nad relacjami określa się to jako relacyjna niejednoznaczność (relational ambiguity) – stan, w którym osoby dzielą intymność, ale unikają jednoznacznych definicji, nazw czy oczeki

Nieufność wobec trwałości może być reakcją na doświadczenia z dzieciństwa – wielu przedstawicieli Y2K dorastało w rodzinach zmagających się z rozwodami, brakiem stabilności emocjonalnej czy nadużyciami. Pokolenie to wchodzi w dorosłość, mając silnie rozwinięty radar na manipulację, czy zależność. Z tego miejsca ostrożność wydaje się rozsądna.

W relacjach rodzinnych i bliskich więziach temat wiary może być źródłem poczucia sensu i wspólnoty — ale bywa też zarzewiem bólu, konfliktu i odrzucenia. Szczególnie, gdy jedna ze stron reprezentuje dogmatyczny sposób przeżywania religii – oparty na przekonaniu, że istnieje tylko jedna prawda, jeden właściwy sposób życia, jedna ścieżka zbawienia – i że obowiązkiem moralnym jest tej prawdy bronić, nawet kosztem relacji. Dogmatyczność religijna różni się od otwartego przeżywani

to pojęcie wprowadzone przez Pauline Boss odnosi się do sytuacji, w których strata nie jest jednoznaczna, zamknięta czy społecznie uznana.

Jak mózg i przeszłość wybierają nam partnerów? Dlaczego pociągają nas osoby, które niekoniecznie są dla nas dobre – i co ma do tego neurobiologia, dzieciństwo i nieświadoma mapa przywiązania?