Może to właśnie jest intymność: nie zbliżenie, ale zrozumienie. I chęć, by się tego uczyć. Bez osądu, z cierpliwością, czasem z humorem. Bo przecież bywa śmiesznie - jak wtedy, gdy jedno mówi „kocham”, a drugie odpowiada „wypadałoby wydorośleć przed czterdziestką”.
„Jest coś, o czym starsze kobiety młodszym nie mówią. Właściwie to wiele jest takich rzeczy, ale ta jest szczególnie istotna: że jednym z najważniejszych zadań, jakie stoją przed każdą kobietą, jest odrąbanie głowy mitycznemu smokowi romantycznej miłości”.
Osoby z #ADHD często mają trudność z selektywnym skupieniem uwagi — mogą łatwo przeoczyć istotne sygnały niewerbalne (ton głosu, mimika), które są kluczowe w odczytywaniu sarkazmu.
To było zwykłe gówno, w które weszłam po kostki, myśląc, że znajdę tam coś, co udowodni, że warto było rozwalić poprzednie życie. Weszłam, bo uwierzyłam w mit człowieka „po terapii, od zera do…”. W rzeczywistości „zero” nigdy nie zamieniło się w cokolwiek oprócz roszczeń i pustych deklaracji.
Termin powstał z połączenia słów situation (sytuacja) i relationship (związek). Oznacza relację romantyczną lub seksualną, która wykracza poza przypadkowe spotkania, ale nie spełnia kryteriów związku – zwłaszcza pod względem trwałości, lojalności, zaangażowania czy wzajemnych zobowiązań. W badaniach nad relacjami określa się to jako relacyjna niejednoznaczność (relational ambiguity) – stan, w którym osoby dzielą intymność, ale unikają jednoznacznych definicji, nazw czy oczeki
Nieufność wobec trwałości może być reakcją na doświadczenia z dzieciństwa – wielu przedstawicieli Y2K dorastało w rodzinach zmagających się z rozwodami, brakiem stabilności emocjonalnej czy nadużyciami. Pokolenie to wchodzi w dorosłość, mając silnie rozwinięty radar na manipulację, czy zależność. Z tego miejsca ostrożność wydaje się rozsądna.
W relacjach rodzinnych i bliskich więziach temat wiary może być źródłem poczucia sensu i wspólnoty — ale bywa też zarzewiem bólu, konfliktu i odrzucenia. Szczególnie, gdy jedna ze stron reprezentuje dogmatyczny sposób przeżywania religii – oparty na przekonaniu, że istnieje tylko jedna prawda, jeden właściwy sposób życia, jedna ścieżka zbawienia – i że obowiązkiem moralnym jest tej prawdy bronić, nawet kosztem relacji. Dogmatyczność religijna różni się od otwartego przeżywani
Jak mózg i przeszłość wybierają nam partnerów? Dlaczego pociągają nas osoby, które niekoniecznie są dla nas dobre – i co ma do tego neurobiologia, dzieciństwo i nieświadoma mapa przywiązania?
Rozstanie czy rozwód to jedno z bardziej wymagających doświadczeń w życiu dorosłych. Ale to, co dla dorosłych bywa trudne – dla dziecka może być nie do zniesienia.
